คุณของการบริโภคน้อย

HIGHLIGHTS:

  • การกินอาหารในเวลาล่วงกาลจะทำให้อกุศลธรรมเจริญ กุศลธรรมเสื่อม
  • การกินอาหารมื้อเดียวทำให้เป็นผู้มีโรคน้อย ร่างกายสดชื่น
  • รู้จักการประมาณในการบริโภค คือไม่ให้ท้องอิ่มแน่นเกินไป
  • การถือธุดงควัตรอันบุคคลทำได้ยาก เป็นทุกข์ที่ทำให้อกุศลเสื่อมลงไป
  • การอดทนอยู่กับคนพาล คนไม่ดี ทำให้กุศลธรรมเสื่อม

บทคัดย่อ

กีฏาคิริสูตร เป็นพระสูตรตอนที่กล่าวถึงพระพุทธเจ้าเสด็จยังนิคมของชนชาวกาสีชื่อว่า ตำบลกีฏาคิริ...ที่ตำบลแห่งนี้มีภิกษุอาศัยอยู่ประจำซึ่งมักเรียกกันว่า “เจ้าอาวาส” คือผู้อยู่ประจำ...ภิกษุกลุ่มนี้เป็นกลุ่มภิกษุที่ประพฤติตนไม่เหมาะสมเรียกว่ากลุ่ม ฉัพพัคคีีย์ ประกอบด้วยภิกษุ 6 รูปคือ พระปัณฑุกะ พระโลหิตกะ (2 รูปแรกนี้จะอยู่ที่เมืองสาวัตถี) , พระเมตติยะ พระภุมมชกะ (อยู่ที่เมืองราชคฤห์) , พระอัสสชิ และ พระปุนัพพสุกะ (อยู่ที่กีฏาคีรีนิคม) … ในพระสูตรนี้กล่าวถึงคุณของการรับประทานอาหารน้อย พระพุทธเจ้าตรัสถึงการเว้นการทานอาหารในวิกาลราตรี …ส่วนในภัททาลิสูตรห้ามการรับประทานอาหารในวิกาลกลางวัน ซึ่งการเว้นอาหารในยามวิกาลทำให้เรามีโรคน้อย อาพาธน้อย มีการอยู่เป็นผาสุข มีกายกระปรี้กระเปร่า… นอกจากนี้พระพุทธเจ้ายังได้กล่าวถึงเวทนา 3 อย่างคือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา และ อทุกขมสุขเวทนาอันที่ทำให้กุศลธรรมเจริญและอกุศลเสื่อมลงไป

สุขเวทนาที่ทำให้กุศลธรรมเจริญคือ ความสุขที่เกิดจากสมาธิ สุขที่เกิดจากสงบระงับและสุขที่เกิดจากความรู้ยิ่งรู้พร้อม , ความทุกข์ที่ทำให้กุศลเจริญ คือการทำธุดงควัตรอันเป็นเครื่องขูดเกลากิเลสที่บุคคลทำได้ยาก ทุกข์อันนี้เป็นความทุกข์พระพุทธเจ้ายกย่อง… ซึ่งทั้งหมดนี้ท่านพระอัสสชิและท่านพระปุนัพพสุกะทำไม่ได้มองไม่เห็นประโยชน์ในการฉันมื้อเดียว

 

พระสูตร / เรื่องที่เกี่ยวข้อง