คำพุทธ-ธรรมทายาทสูตร

ธรรมทายาทสูตร

ณ พระวิหารเชตวัน พระพุทธองค์ตรัสกับภิกษุทั้งหลายให้เป็น ธรรมทายาท ไม่พึงเป็น อามิสทายาท

“ดูกรภิกษุทั้งหลายถ้าพวกเธอพึงเป็นธรรมทายาทของเรา ไม่เป็นอามิสทายาทไซร้ ด้วยความที่พวกเธอเป็นธรรมทายาทไม่เป็นอามิสทายาทนั้น ทั้งพวกเธอทั้งเราไม่พึงถูกวิญญูชนติเตียนว่า พวกสาวกของพระศาสดาพากันเป็นธรรมทายาท ไม่เป็นอามิสทายาท เพราะเหตุนั้นแล
ดูกรภิกษุทั้งหลาย พวกเธอทั้งหลายจงเป็นธรรมทายาทของเราเถิด อย่าเป็นอามิสทายาทเลย เรามีความเอ็นดูในพวกเธออยู่ว่าทำอย่างไรหนอ สาวกทั้งหลายของเราพึงเป็นธรรมทายาท ไม่พึงเป็นอามิสทายาท”

ทรงสรรเสริญภิกษุที่ยอมอดอาหารไม่ฉันอาหารที่เหลือจากพระองค์ กว่า ภิกษุที่ยอมฉันอาหารนั้น ว่าเป็น เป็นผู้มักน้อย สันโดษ ขัดเกลา เลี้ยงง่าย ปรารภความเพียร

ในพระสูตรนี้พระสารีบุตรได้แสดงธรรมถึงการไม่ตามศึกษาและการศึกษาเรื่องความสงัดตามพระศาสดาเป็นอย่างไร