กรรมทางใจ ดีชั่วอยู่ที่ใจ

Time index

[02:24] กัมมปถวรรค: มโนกรรม

[08:20] อภิชฌาลุสูตร ว่าด้วยผู้เพ่งเล็งอยากได้ของเขา และผู้ไม่เพ่งเล็งอยากได้ของเขา

[32:20] พยาปันนจิตตสูตร ว่าด้วยผู้มีจิตพยาบาท และผู้มีจิตไม่พยาบาท

[42:17] มิจฉาทิฏฐิสูตร ว่าด้วยผู้เป็นมิจฉาทิฐิ และผู้เป็นสัมมาทิฏฐิ

ยังคงอยู่ในกัมมปถวรรคในส่วนของกรรมทางใจ ที่ยังคงใช้หลักการเดียวกัน คือ แบ่งเป็นฝ่ายกุศลที่จะถูกอัญเชิญไปประดิษฐานบนสวรรค์ และฝ่ายอกุศลที่จะถูกนำไปจองจำในนรก โดยมีสามหัวข้อ คือ การเพ่งเล็ง (อภิชฌา) พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ โดยในแต่ละข้อยังแยกออกไปอีก 4 ข้อ คือ ทำเอง ชักชวน พอใจ สรรเสริญ ความละเอียดของวิบากกรรมก็จะขึ้นอยู่กับว่าทำได้ครบทั้งสี่ข้อนี้ด้วยหรือไม่ ประเด็นที่น่าสนใจ คือ การกระทำนั้นเป็นของเรา เราย่อมได้รับผลของกรรมนั้น ไม่ว่าจะมีผู้ใดสั่ง หรือมาดลใจให้กระทำก็ตาม และการกระทำที่ต่างกันก็ให้ผลไปที่ต่างกัน เหมือนดั่งกลุ่มชาวบ้านที่ถูกดลใจโดยทูสีมาร กรรมทางใจอย่างไรกรรมทางกายวาจาก็อย่างนั้นได้เหมือนกัน ในส่วนของทิฏฐิแบ่งเป็นมิจฉาทิฏฐิ และสัมมาทิฏฐิ สัมมาทิฏฐิยังแบ่งออกเป็นส่วนที่ยังเกี่ยวเนื่องด้วยโลก และส่วนที่พ้นจากโลก ทั้งหมดนี้สามารถสังเกตุดูได้จากกุศลหรืออกุศลที่เพิ่มขึ้นหรือลดลงในใจของเรา  

(จตุกกนิบาต: กัมมปถวรรค ข้อที่ 271 - 273)

50
1
นาทีในการอ่าน