ผู้ว่ายเข้าหาฝั่ง

Time index

[00:28] จิตตวิเวก | บุคคล 7 จำพวก

[02:00] ปฏิบัติภาวนา | เจริญธัมมานุสสติ

[07:16] เปรียบการรักษาชีวิตของคนตกน้ำ

[09:32] เปรียบการหาทางออกของคนหลงป่า

[17:25] ตัณหามีทั้งข้อดีและข้อเสีย

[21:40] เปรียบกับการสร้างกุศลธรรม

[22:57] กำลังพระเสขะ

[28:49] สติทำให้กำลังพระเสขะไม่เสื่อมถอย

[42:18] ความเสื่อมและความเจริญปรากฏได้

[53:38] ปฏิบัติตามมรรคแปด สติเพิ่ม ปัญญาแจ่มแจ้ง

เปรียบบุคคลที่ตกน้ำ หรือบุคคลที่หลงป่าแล้ว พยายามหาทางออกกับบุคคลต่าง ๆ 7 จำพวก เปรียบสงสารวัฏเหมือนห้วงน้ำใหญ่ ที่เมื่อบุคคลตกลงน้ำแล้ว อาจจะจมบ้าง โผล่พ้นน้ำได้บ้าง ขึ้นกับความดีหรือความชั่วที่กระทำ หรือกุศลอกุศลกรรมที่ได้สร้างขึ้น

‘พระเสขะ’ คือ ผู้ที่ยังปฏิบัติ มีกำลังเพียงศรัทธา วิริยะ หิริ โอตตัปปะ ปัญญา แต่เมื่อระลึกได้ตั้งสติได้ด้วยธัมมานุสสติ และเป็นผู้ที่ยังลงสู่ระบบความเห็นที่ถูกต้อง คือ สัมมัตตนิยาม ยังลงสู่ภูมิของสัตบุรุษ คือ สัปปุริสภูมิ ที่รู้ว่าอะไรดีอะไรชั่ว เริ่มต้นทำความดีบ้าง แล้วด้วยการปฏิบัติตามมรรคแปดไปเรื่อย ๆ ด้วยความอดทน สติสมาธิเพิ่มขึ้น ศีลสมาธิปัญญา เพิ่มขึ้น ๆ ก็สามารถบรรลุมรรคผล ข้ามพ้นถึงฝั่งโน้นได้

114
1
นาทีในการอ่าน