เกี่ยวกับรายการ
นิทานพรรณนา

 

นิทานพรรณา เรื่องเล่า ตำนาน หรือ เรื่องจริง

มาร่วมกันพิสูจน์ ค้นหาข้อความที่แฝงเร้นไว้ภายใต้เรื่องเล่าจากพระไตรปิฎก เราจะมาร่วมกันค้นทีละบรรทัด หาข้อความที่ซ่อนไว้ตามเว้นวรรคต่าง ๆ แกะออกมาเพื่อค้นหาว่า สิ่งใดโดนซ่อนเอาไว้ ภายใต้ "นิทานพรรณนา"

"นิทานพรรณนา" จะพาท่านฟังเรื่องเล่าจากพระไตรปิฎกในสำนวนเก่า และใหม่ตามแต่วาระ โดยทุกเรื่องจะมีความเชื่อมโยงกันกับรายการอื่น ๆ อีกด้วย

จะเป็นเพียงแค่เรื่องเล่า หรือ ทั้งหมดนี้คือ 'สาระธรรม' มาร่วมกันพิสูจน์ได้ที่นี่

 

1u

  • สิคาลชาดก พิจารณาก่อนแล้วจึงกระทำ

    สุนัขจิ้งจอก 3 ตัว ตัวนึงมันเข้าไปหลบซ่อนอยู่ในถ้ำแก้วผลึกที่สามารถมองเห็นจากภายนอกได้ อีกตัวนึงมันก็เข้าไปหากินอยู่ที่ป่าช้า ตัวสุดท้ายเข้าไปในซากศพของช้างที่ตายแล้ว ในบรรดา 3 ตัวนี้ มีอยู่ 1 ตัวที่ไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้

    บุคคลใดประสงค์จะทำการงานโดยมิได้พิจารณา คือ มิได้สอบสวนโทษในการงานนั้น รีบร้อนตกลง ผลุนผลันปฏิบัติ เพื่อรีบทำการงานนั้น การงานทั้งหลายเช่นนั้น ย่อมเผาผลาญบุคคลผู้นั้น ผู้มิได้พิจารณา ดังขาดตาปัญญาเสียแล้ว ก็เหมือนคนตาบอด เหยียบลงไปได้ แม้กระทั่งไฟที่ส่องทาง

  • อุททาลกชาดก ว่าด้วยจรณธรรม

    “พราหมณ์คนนึง นำใบไม้ ผลไม้ หลากหลายชนิดมาโขลกผสมรวมกันใส่ลงไปในหม้อ แล้วใส่ปัสสาวะ และอุจจาระของโค ลงไปผสมในหม้อนั้นด้วย จากนั้นก็ต้มเคี่ยวให้เหนี

  • อัมพชาดก ว่าด้วยบัณฑิตควรพยายามร่ำไป

    สัตว์ป่าจำนวนหนึ่งขาดแคลนน้ำ เพราะเหตุว่าปีนั้นเป็นปีที่แล้งมาก หมู่สัตว์ทั้งหลายต้องการน้ำดื่มเพื่อประทังชีวิต จึงพากันนำผลไม้อาทิ มะม่วง ชมพู่ ผล

  • ตัณฑุลนาฬิชาดก ว่าด้วยราคาข้าวสาร

    “ยักษ์ตนหนึ่ง ทั้งกายปกคลุมไปด้วยขนหนาและเหนียว ขนอันแข็งและเหนียวของมันนั้นเป็นดังเกราะป้องกันตน เพราะไม่มีอาวุธชนิดใดสามารถทะลุทะลวง ทิ่มแทง ทำร้

  • มงคลตื่นข่าวและเรื่องของชื่อ

    หนูตัวหนึ่งแอบปีนป่ายลอดเข้าไปในหีบของพราหมณ์ หีบใบนั้นบรรจุผ้าสาฎกเนื้อดีราคาแพง เจ้าหนูตัวน้อยกัดกินผ้าผืนนั้นอย่างเพลิดเพลิน จุดนั้นบ้าง จุดนี้บ

  • ผู้มีปัญญาย่อมไม่เศร้าโศกถึงสิ่งที่เสียไปแล้ว

    “งูตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในจอมปลวก มันเกรี้ยวกราดด้วยควันไฟกระทบนัยย์ตาของมัน เจ้างูจอมโกรธเลื้อยออกมาพลางคิดว่า ใครกันนะมาเผาไฟทำควันให้เกิดขึ้น ด้วยคว

  • รอดพ้นภัยได้ด้วยปัญญา

    “จระเข้ตัวหนึ่ง นอนเอาศรีษะพักพาดไว้ที่หินดาดก้อนใหญ่ซึ่งอยู่กลางลำน้ำ พาดศรีษะไว้แล้วก็ทำทีนิ่งสนิทเหมือนก้อนหิน รอลิงโพธิสัตว์ตัวนั้น”