อิ ติ ปิ - เพราะเหตุอย่างนี้ๆ

อิ ติ ปิ - เพราะเหตุอย่างนี้ๆ
S08E36

Time Index

[01:29]  เกริ่นนำเหตุที่ทำให้เป็นพระพุทธเจ้า

[05:05]  บุญพระเวส

[17:10]  เรื่องราวก่อนที่จะตั้งความปรารถนาเป็นพระพุทธเจ้า

[21:12]  บุญบารมีที่ต้องสั่งสมเพื่อให้ได้เป็นพระพุทธเจ้า

[26:50]  ลักษณะมหาบุรุษ 32 ประการ

[36:56]  การบ่มบารมีของพระเวสสันดร

[41:06]  พึงเร่งทำดีให้สมกับที่มีการอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้า

  • กว่าที่พระพุทธเจ้าของเราจะมาเป็นพระพุทธเจ้าได้ต้องบำเพ็ญเพียรตบะมาถึง 4 อสงไขย กับอีกแสนมหากัปป์และเป็นช่วงที่ได้รับการพยากรณ์ว่าจะสำเร็จเป็นอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ก็ต้องบำเพ็ญบารมีมาก่อนหน้านี้อีก 20 อสงไขยจึงจะได้รับการพยากรณ์
  • การเป็นพระพุทธเจ้า ไม่ใช่จะมีขึ้นมาเองต้องอาศัยการใช้เวลานาน ใช้ความอดทนอย่างสูง ใช้ปัญญา ทาน ศีล และทุกอย่าง ใช้ความลำบาก มากในการได้เป็นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
  • กว่าจะมีพระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นเป็นเรื่องที่ยากมากๆ ให้รีบเร่งทำความเพียร เพราะความตายมันไม่แน่ไม่นอน บางทีนอนไปคืนนี้อาจจะไม่ลุกแล้วก็ได้

การเป็นพระพุทธเจ้า ไม่ใช่จะมีขึ้นมาเอง ต้องมีการเตรียมความพร้อมอย่างมาก กว่าที่เราจะสวดกันได้ว่า อิติปิโส ภะคะวา ฯ นั่นคือคุณของพระพุทธเจ้า หรือ พุทธคุณ … สิ่งที่ต้องการอธิบายคือ คำว่า “อิติปิ” เป็นภาษาบาลี แปลว่า แม้เพราะเหตุอย่างนี้…อย่างนี้ จึงทำให้สำเร็จเป็นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แม้เพราะเหตุอย่างนี้… อย่างนี้ จึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ … และเพราะเหตุอย่างนี้ …อย่างนี้ จึงเป็นครูผู้สอนของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย ฯ

การที่ยกเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะช่วงนี้มีเรื่องการทำบุญผะเหวด (พระเวส) ทางภาคอีสาน หรือ บางส่วนของภาคใต้ จะมีการเทศน์มหาชาติมีการเทศน์เรื่องพระเวสสันดร …เป็นตอนที่บำเพ็ญบารมีขณะเป็นโพธิสัตว์ก่อนสำเร็จเป็นสัมมาสัมพุทธเจ้า … กว่าที่พระพุทธเจ้าของเราจะมาเป็นพระพุทธเจ้าได้ต้องบำเพ็ญเพียรตบะมาถึง 4 อสงไขย กับอีกแสนมหากัปป์ … ซึ่ง 4 อสงไขยแสนมหากัปป์นี้ก็เป็นช่วงที่ได้รับการ พยากรณ์ว่าจะสำเร็จเป็นอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ก็ต้องบำเพ็ญบารมีมาอีก 20 อสงไขยจึงจะได้รับการพยากรณ์เป็นพระพุทธเจ้า ซึ่งพระพุทธเจ้าของเราได้บำเพ็ญบารมีมาหลายภพชาติ ไม่ว่าจะเป็นดาบส ช่างทำรถ ปุโรหิต …. เยอะแยะมากมายด้วยจิตที่เพ่งตรงต่อโพธิญาณ กระทั่งถึงเสวยพระชาติเป็นพระเวสสันดร ที่เมื่อมีคนมาขออะไรก็ให้หมด แม้แต่ช้างคู่บ้านคู่เมือง จนทำให้ชาวเมืองโกรธมาก ขับไล่พระองค์ออกไป แต่จิตของโพธิสัตว์ก็ไม่หวั่นไหว ยังมีความคิดที่จะให้อยู่ ไม่คิดเอากลับคืน ให้แต่ของดีๆ กับทุกคน ไม่มีความหวั่นไหว มีแต่ความที่จะอนุเคราะห์ผู้อื่น …ให้ไปแล้วไม่มีความลังเลใจ เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว …และเมื่อพระองค์ทรงไปอยู่ที่เขาวงก็ยังมีคนตามไปขออีกก็คือ “ชูชก” ที่ตามไปขอชาลี – กัณหา ท่านก็ประทานให้ แต่ไม่ได้ให้เพราะความเกลียดชังลูก แต่รักลูกมาก แต่ก็ยังให้ด้วยความบันเทิงใจ ซึ่งการบำเพ็ญบารมีนี้ต้องอาศัยการใช้เวลานาน ใช้ความอดทนอย่างสูง ใช้ปัญญา ทาน ศีล และทุกอย่าง ใช้ความลำบาก มากในการได้เป็นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า … กว่าจะมีพระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นเป็นเรื่องที่ยากมากๆ ให้เรารีบเร่งเลย เพราะความตายมันไม่แน่ไม่นอน บางทีนอนไปคืนนี้อาจจะไม่ลุกแล้วก็ได้ แล้วเรามีความดีเกิดขึ้นใจแล้วหรือยัง …

52
1
นาทีในการอ่าน