ซีซั่น 4 ตอนที่ 9 "พาลวรรค" หมวดว่าด้วยคนพาลและบัณฑิต

S04E09

Time index

[02:57] เปรียบเทียบคนพาลและบัณฑิตใน 10 ประเด็น (20 ข้อ)

[06:13] [99-100] การทำหน้าที่ / ไม่ทำหน้าที่ ในหน้าที่ซึ่งยังมาไม่ถึงและมาถึงแล้ว        

[08:48] [101-102] ความเข้าใจว่าควร / ไม่ควร ในของที่ควรและของที่ไม่ควร    

[12:50] [103-104] ความเข้าใจว่าเป็นอาบัติ / ไม่เป็นอาบัติ ในข้อที่เป็นอาบัติและไม่เป็นอาบัติ    

[16:36] [105-106] ความเข้าใจว่าเป็นธรรม / ไม่เป็นธรรม ในข้อที่เป็นธรรมและไม่เป็นธรรม    

[21:21] [107-108] ความเข้าใจว่าเป็นวินัย / ไม่เป็นวินัย ในข้อที่เป็นวินัยและไม่เป็นวินัย    

[22:15] [109-110] อาสวะย่อมเจริญ / ไม่เจริญ แก่คนที่รังเกียจ / ไม่รังเกียจ ในสิ่งที่น่ารังเกียจและสิ่งที่ไม่รังเกียจ    

[26:58] [111-118] อาสวะย่อมเจริญ / ไม่เจริญ แก่คนที่เข้าใจในข้อข้างต้น [101-108]    

[30:30] เพิ่มเติมในเรื่องของอาสวะ และ วิธีแก้อาสวะ    

[41:18] รอบคอบ แต่ไม่มองโลกในแง่ร้าย    

ในเอพิโสดนี้ เป็นเนื้อหาของวรรคที่ 5 ซึ่งเป็นวรรคสุดท้ายที่มาในทุกนิบาตส่วนกลาง (ทุติยปัณณาสก์) คือ พาลวรรค หมวดว่าด้วยคนพาลและบัณฑิต ได้เปรียบเทียบระหว่างคน 2 จำพวกในความที่เป็นคนพาลและบัณฑิต ใน 10 ประเด็น (20 ข้อ) ดังนี้

"...อาสวะ ซึ่งเป็นลักษณะที่เวลาเราทำอะไรก็ตาม มันก็จะสะสม ๆ จนเป็นลักษณะนิสัย เป็นสันดานของเรา และเพราะอาสวะที่สะสมมาของคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน ทำให้มีการตอบสนองต่อผัสสะที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับอาสวะที่สะสมมา ไม่ว่าจะเป็นทั้งส่วนที่เป็นบุญ ส่วนที่เป็นบาป บารมีอะไรต่าง ๆ ที่สะสมมา ด้วยผัสสะที่มากระทบใน 6 ช่องทาง (หู ตา จมุก ลิ้น กาย และใจ) และวิธีที่จะตอบสนองออกไปใน 3 ช่องทาง คือด้วยกาย วาจา ใจ จึงมีคำกล่าวที่ว่า การตอบสนองออกไปนั้น ตรงนี้เป็นกรรมเก่า"

*พระไตรปิฎกเล่มที่ 20 พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ 12 [ฉบับมหาจุฬาฯ] อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต

พาลวรรค
41
1
นาทีในการอ่าน