ตายเหนือตายกับผู้ป่วยขั้นสุดท้าย

ตายเหนือตายกับผู้ป่วยขั้นสุดท้าย

S02E34

Time index

[02:05] ประเด็นคนเจ็บป่วยไข้ขั้นสุดท้าย | ไม่มีหวังจะหายแล้ว จะต้องทำจิตอย่างไร 

[09:51] ทำความเข้าใจในประเด็น | ไม่ได้ต้องการให้หมดกำลังใจ หมดอาลัยตายอยาก 

[10:26] ในทางโลกทางการแพทย์ | เปลี่ยนเป้าหมายการรักษาให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี รักษาตามอาการ หรือสุดท้ายให้ตายอย่างสงบ

[15:33] ในทางธรรม | กระบวนการทำงานกว้างขวางกว่า 

[17:06] ป่วยกาย ไม่ป่วยใจ | เริ่มจากศีลเป็น “สีลานุสสติ” และพรหมวิหาร 4

[21:31] บางเวลาที่มีกำลังใจสูง หาช่องสักจุดหนึ่ง | ตั้งจิตระลึกถึงตรงนี้ให้ได้

[26:48] คนเจ็บป่วยไข้และคนพยาบาล | ต้องมีคุณสมบัติคนละ 5 อย่าง

[35:42] ทุกข์กับอกุศล ไม่ใช่อย่างเดียวกัน

[41:18] ละหม้อดิน ไปเอา ถาดทองคำ

[44:20] ตายอย่างมีเกียรติ คือ เห็นความดีของสิ่งต่างๆ

[47:27] ความเจ็บป่วยทำให้มีอินทรีย์แก่กล้าได้

[48:16] ธรรม 5 ประการ | คือ มีปกติเห็นความไม่งามในกาย มีปกติสำคัญว่าปฏิกูลในอาหาร มีปกติสำคัญว่าไม่น่ายินดีในโลกทั้งปวง มีปกติเห็นความไม่เที่ยงในสังขารทั้งปวง และตั้งไว้ดีแล้วซึ่งมรณสัญญาในภายใน 

[53:52] สรุป

คนเรา ถ้าเผื่อว่าป่วยจนจะตายอยู่แล้ว เป็นผู้ป่วยขั้นสุดท้าย จิตใจมันถูกล็อคอยู่ในกายนี้ ถูกบีบคั้นด้วยโรคภัยไข้เจ็บ ซึ่งในทางธรรม มันไปได้กว้างขวางกว่าทางโลก จะชนะมันอย่างไร มีทางที่จะชนะหรือไม่

ป่วยกายแล้ว อย่าให้ป่วยใจ แต่ให้ใส่ยาในใจคือมีกายวาจาใจอันเป็นสุจริต เริ่มจากรักษาศีลให้ดี ระลึกถึงศีลของเรา มีเมตตามีพรหมวิหาร 4 ทำจิตใจให้สบาย ให้ดูแลง่าย มีความผาสุกในปัจจุบัน

ร่างกายของเรามันคร่ำคร่า รักษาไม่หายแล้ว เปรียบเหมือนหม้อดินที่ทั้งเก่าทั้งแตกทั้งบิ่น ซึ่งพระพุทธเจ้ากล่าวถึงธรรม 5 ข้อ ที่ถ้าคนเจ็บไข้ไม่เหินห่างจากธรรมนี้ จะสามารถทำให้แจ้ง ซึ่งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ ชนิดที่หาอาสวะไม่ได้ ในเวลาไม่นาน

ดังนั้น ไม่ต้องกลัวตาย เพราะการตายครั้งนี้ ทำให้เราพ้นจากความตายที่จะต้องไปเจออีกเป็นอเนกชาติได้ ตายแล้วตายเลยครั้งเดียวจบ ไม่ต้องตายอีก ตายแล้วให้อยู่เหนือความตายเป็นไม่ตาย นั่นคืออมตะ ตายแล้วเป็นอมตะ เป็นการตายที่มีเกียรติ เป็นการตายที่คุ้มค่า เป็นการตายที่ไม่สูญเปล่า มีชีวิตอยู่ก็มีค่า ชีวิตอยู่มีเท่าไร นั่นคือคุณค่าที่เราสร้างไว้ อีกไม่นานที่จะตาย ให้มีคุณค่าในชีวิตที่เราเหลืออยู่

158
1
นาทีในการอ่าน