กรรมย่อมจำแนกสัตว์ ให้ทรามและประณีต

S10E31

Time index

[02:45] ในช่วงวิสาขบูชาปี 2563 จะเน้นเทศน์เกี่ยวกับเรื่องการปรินิพพานของพระพุทธเจ้า เพื่อเป็นการระลึกถึงพระพุทธเจ้า ระลึกถึงความดีของตนเองให้ได้ และเตือนใจตนเองไม่ให้ตั้งอยู่ในความประมาทด้วย

[08:04] คำถาม: คนเราตายแล้วไปเกิดใหม่หรือสูญสิ้น

[09:02] เป็นคำถามที่พระพุทธเจ้าจะไม่ตอบ เพราะเป็นค่ายกลทางคำถามหรือค่ายกลทางวาจา

[11:21] มรรคแปดมีลักษณะเป็นอนัตตา ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยทั้งการเกิดและการดับ

[13:41] ความตายที่ดับไป เพราะการเกิดดับไปจึงไม่ตาย เรียกว่า "อมตะ"

[14:34] คำถาม: เหตุใดบางคนเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง แต่บางคนลำบากตลอดอายุขัย

[15:05] ว่าด้วยเรื่องของสุภมาณพโตเทยยบุตร พระพุทธเจ้าทรงตรัสสอนถึง "กรรมเป็นสิ่งที่จำแนกให้สัตว์ทรามหรือประณีต"

[20:37] มามืดหรือสว่างก็ตาม แต่ให้ไปสว่าง

[23:50] ต้องมีกำลังใจคือ ความเพียร

[24:20] คำถาม: เหตุใดบางคนเรียนรู้ได้รวดเร็ว แต่บางคนเพียรพยายามทุกอย่างแล้วไม่ประสบความสำเร็จ

[25:35] เหตุปัจจัยที่ทำให้เกิดปัญญามากหรือน้อยคือ การเข้าหาสมณพราหมณ์เพื่อสอบถามถึงสิ่งที่เป็นกุศลหรืออกุศล ถึงที่สิ่งที่ทำแล้วสุขไปนานหรือทุกข์ไปนาน เมื่อไม่รู้ ไม่เข้าใจ จึงแจกแจงไม่ได้

[27:30] ทุกคนต้องมีความเพียร หากมีความเพียรแล้วสำเร็จมากบ้างน้อยบ้างถือเป็นเรื่องของบุญ

[28:41] คำถาม: เกี่ยวกับเรื่องดาราศาสตร์ มีความเป็นไปได้หรือไม่ว่า ในอนาคตข้างหน้าจะได้พบสิ่งมีชีวิตในดาวดวงอื่น

[29:14] มีความเป็นไปได้ที่อาจจะมีทั้งสัตว์เซลล์เดียวและสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญาสูง

[30:58] สิ่งที่เราควรให้ความสำคัญคือ เราควรทำความดีและปฏิบัติตนตามหลักของอริยมรรคมีองค์แปด

[32:14] คำถาม: ปัญหาของพระยามิลินท์ "คนที่รู้อยู่แล้วกระทำบาปกรรม กับ คนที่ไม่รู้อยู่แล้วกระทำบาปกรรม บาปของใครมากกว่ากัน"

[36:17] แนวคิดที่สำคัญคือ เมื่อรู้แล้วย่อมไม่ทำบาป หากจำเป็นต้องทำก็เพราะเป็นหน้าที่หรือโดนบังคับ

[39:28] สำคัญที่เจตนาในการสร้างกรรมที่ทำให้เกิดบาปบุญ เปรียบเสมือนรอยกรีด 3 ระดับอันได้แก่ บนน้ำ บนทราย และบนหิน

[44:09] คำถาม: กุศลธรรม ความไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง ในส่วนของความไม่โลภและความไม่โกรธก็พอสังเกตออก แต่ความไม่หลงหรือความหลงนี้จะมีวิธีสังเกตได้อย่างไร

[44:29] ลักษณะอาการของความโลภทำให้หิว ความโกรธทำให้ร้อน และความหลงทำให้มืด ไม่เข้าใจ

[45:48] วิธีสังเกตคือ ต้องรู้ว่า "ไม่รู้อะไร" ก็ถือว่าเป็นความรู้ในสิ่งนั้นแล้ว และทำให้หาทางออกของปัญหาได้

[49:24] หากเห็นเพียงข้อดีหรือมองเพียงด้านเดียวของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง นั่นเรียกว่า มี "ความหลง" ในสิ่งนั้น

[51:17] คำถาม: ถ้ามีคุณพ่อที่ชอบดื่มสุราเพื่อย้อมใจทุกวัน เราจะมีวิธีจูงใจอย่างไรให้ท่านเลิกได้ ท่านไม่ชอบฟังธรรมะถ้าเปิดให้ฟังก็คือปิดหรือเปลี่ยนไปฟังหมอลำแทนควรทำอย่างไรดี

[52:27] หน้าที่ของบุตรที่ต้องกระทำตอบต่อพ่อแม่ ให้ถึงพร้อมด้วยศีล ศรัทธา จาคะ และปัญญา เริ่มต้นจากเท่าที่มีแล้วจึงค่อยขยายออกให้ดีที่สุดเท่าที่ได้

ทั้งความดีและความไม่ดีเปรียบเสมือนเชื้อโรค สามารถทำให้ติดต่อกันได้ คืบคลานออกไปได้ ดังนั้นเราควรจะทำความดีให้คืบคลานไปด้วยการตั้งอยู่ในธรรมก็จะมีผลดียิ่งกว่าในวงกว้าง เพราะการช่วยเหลือผู้อื่นก็เป็นการช่วยเหลือตนเอง หรืออีกนัยยะหนึ่งก็คือ "การรักษาตนเองก็เป็นการรักษาผู้อื่น" ด้วยเช่นกัน

หนึ่งในกรรมที่จำแนกสัตว์ให้ทรามหรือประณีตก็คือ อินทรีย์อ่อนหรืออินทรีย์แก่กล้า ซึ่งจะสะท้อนถึงปัญญาที่มีน้อยหรือมีมาก

ความแก่กล้าของอินทรีย์ต้องสร้างขึ้นจากความเพียรซึ่งต้องมีด้วยกันทุกคนและสามารถทำได้แน่นอน แต่สิ่งที่สำคัญคือ เมื่อมีความเพียรแล้วให้มุ่งเน้นที่ความสำเร็จในทางศีล สมาธิ และปัญญา ไม่ใช่ความสบายหรือความลำบากซึ่งเป็นจุดที่เราควรมองข้ามไปเลย

อย่างไรก็ตาม หากศึกษาใคร่ครวญจนกระทั่งรู้และเข้าใจนัยยะของอริยสัจสี่ในทุกสิ่งทุกอย่าง จะทำให้ความหลงลดลง และปัญญาจะเพิ่มขึ้น ทำให้เกิดความแจ่มแจ้งในเรื่องนั้นๆขึ้นได้

78
1
นาทีในการอ่าน