เหนือความวุ่นวายเหนือความขัดข้องด้วยอริยมรรคมีองค์ 8

เหนือความวุ่นวายเหนือความขัดข้องด้วยอริยมรรคมีองค์ 8

S08E23

Time index

[00:31] เริ่มปฏิบัติ ด้วยการเจริญอานาปานสติ ที่ไหนก็ตามที่มีกาย ที่ไหนก็ตามที่มีใจ ที่นั่นเวลานั้นเป็นเวลาที่เราจะมาใช้ในการปฏิบัติธรรมได้

[06:12] จิตใจมีแนวโน้มที่มักจะไหลไปตามอารมณ์ เรียกว่า "วุ่นวายไปตามสถานการณ์"    

[08:15] ผูกจิตที่ขึ้น ๆ ลง ๆ ไว้กับเสาที่มั่นคง นั่นคือสติ | กรรมเก่าคือกายนี้ ที่ถูกรึงรัดด้วยอายตนะต่าง ๆ ทำให้วุ่นวายบ้าง ไม่สงบบ้าง

[11:08] ทำไมจิตของเราบางทีก็วุ่นวาย ไม่สงบ แต่บางทีก็สงบ ไม่วุ่นวายได้ | สัตว์เหล่าใดที่สามารถเสวยเวทนาได้ เราก็เป็นไปตามเวทนานี้นั่นแหละ    

[14:23] แสดงธรรมกับบุคคลที่ยังบริโภคกามอยู่ ทำอย่างไรให้ไม่ขัดข้อง ทำอย่างไรให้ไม่วุ่นวาย | พิจารณาใคร่ครวญในเรื่องของยสกุลบุตร แล้วน้อมเข้าสู่ตัวเรา

[21:20] ให้เห็นโทษในกามนั้นมีมาก แต่สุขนั้นมีนิดเดียว | เมื่อได้เกิดเป็นมนุษย์แล้ว ไม่ว่าจะมาสว่างหรือมืด แต่อย่าเดินไปทางที่มันมืดอันเกิดจากความวุ่นวายขัดข้อง
[31:08] "อิทํ โข ยส อนุปทฺทูตํ อิทํ อนุปสฺสฏฺฐํ" ที่นี่ไม่วุ่นวาย ไม่ขัดข้อง มาซิ ๆ ยสะ เราจะแสดงธรรมให้เธอฟัง
[36:33] หนทางปฏิปทานั้น คือ สติปัฏฐาน 4 มีจิตเป็นสมาธิ และกำหนดรู้ในเรื่องทุกข์ (ขันธ์ 5) | กำหนดรู้ในนามรูป คือ กายและใจของเรา ถึงความสุข, เหตุเกิด, ผลที่เกิดขึ้นทางกาย วาจา และใจ, เห็นโทษในนามรูป
[46:57] ไม่ได้หาเหตุ แต่เห็นเหตุเพื่อให้เห็นความไม่เที่ยง | สิ่งใดไม่เที่ยง ไม่ควรยึดถือ        
[50:30] เห็นโทษในสิ่งที่มีความวุ่นวาย ความขัดข้อง ความไม่สงบนั้น จึงละได้        
[52:18] สรุป จิตที่มีอริยมรรคมีองค์ 8 จะอยู่เหนือความวุ่นวาย ความขัดข้องได้  

"ที่นี่วุ่นวายหนอ ที่นี่ขัดข้องหนอ"  เป็นเสียงเปล่งอุทานของยสกุลบุตร ผู้เป็นสุขุมาลชาติ ที่อิ่มเอิบไปด้วยกามคุณทั้งหลาย แต่ในที่สุดก็เกิดความสลดใจ เบื่อหน่าย ให้เรามาพิจารณาใคร่ครวญเรื่องราวของยสกุลบุตรนี้ แล้วน้อมเข้าสู่ตัวเรา

"อิทํ โข ยส อนุปทฺทูตํ อิทํ อนุปสฺสฏฺฐํ" ทางออกไม่ใช่ไม่มี ทางออกมีอยู่ ใครหนอ ๆ จะรู้ทางออกของความวุ่นวาย ความขัดข้อง ความไม่สงบนี้ สัก 1 หรือ 2 วิธี ที่นี่วุ่นวาย ที่นี่ขัดข้อง ที่นี่ไม่สงบ มันก็อยู่ในใจของเรานี้ ไม่ใช่ที่อื่น มันอยู่ในกายในใจของเรานี่แหละ

จะทำอย่างไรที่จะไม่วุ่นวาย ไม่ขัดข้อง มีความสงบได้ มีความเย็นได้ ทางมีอยู่ ปฏิปทามีอยู่ ที่เมื่อผู้ปฏิบัติแล้วจะรู้จะเห็นได้ด้วยตนเอง หนทางปฏิปทานั้น คือ สติปัฏฐาน 4  พอเราตั้งสติไว้ด้วยอาการอย่างนี้ จะสามารถมีความที่จิตนั้นระงับลง สงบลง เป็นอารมณ์อันเดียว คือ โวสสัคคารมณ์  เมื่อมีการระลึกถึง นั่นคือสติ มีจิตที่ตั้งมั่นเป็นสมาธิ ก็ให้มีการกำหนดรู้ในเรื่องทุกข์ (ขันธ์ 5 ) กำหนดรู้นามรูป กำหนดรู้กายใจของเรา โดยมีการกำหนดรู้ มีการเห็นเหตุอย่างไร ถึงจะละความยึดถือได้ 

173
1
นาทีในการอ่าน