คุณธรรมเป็นเครื่องวัดการตอบแทนคุณพระพุทธเจ้า

S10E22

Time index

[02:39] คำถาม: ศีลของภิกษุสงฆ์ตามพระวินัยมี 227 ข้อ แล้วมีศีลในส่วนอื่นๆ อีกบ้างหรือไม่

[04:04] ศีลแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือ อาทิพรหมจริยกศีล, ปาฏิโมกข์ และอภิสมาจาร

[09:21] พระพุทธเจ้าทรงเน้นย้ำที่การรักษาจิตเพียงอย่างเดียว

[09:45] หลวงปู่มั่นก็ได้ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด โดยอ้างอิงตามประวัติขององค์หลวงปู่มั่นเอง "รักษาศีลเพียงข้อเดียว ด้วยการรักษาที่จิตหรือใจ"

[11:48] คำถาม: พระภิกษุเดินทางไปกับคณะทัวร์ ได้พักโรงแรมตลอดและร่วมโปรแกรมทัวร์ทุกรายการ ถือว่าเป็นธุดงค์หรือไม่, เมื่อไปในที่อโคจรถือเป็นอาบัติหรือ, คนออกค่าใช้จ่ายบาปหรือไม่ และผู้ถามบาปหรือไม่ที่ไม่เห็นด้วยกับการกระทำของพระรูปนี้ 

[14:24] การที่ไม่เห็นด้วยกับการกระทำผู้อื่นไม่จัดว่าเป็นบาป

[15:27] อโคจรคือ สถานที่ไม่ควรไป อาจก่อให้เกิดปัญหาหรือความเสื่อมเสีย แต่ไม่ถือเป็นอาบัติ

[20:09] ธุดงควัตรคือ ข้อปฏิบัติที่บุคคลอื่นทำได้ยาก เป็นไปเพื่อการขูดเกลากิเลส สามารถทำได้เองแม้อยู่ในบ้าน

[23:22] คำถาม: เพราะเหตุใดอัครอุปัฏฐากคือจิตตคฤหบดีและหัตถอาฬวกะ ไม่ใช่ท่านอนาถบิณฑิก และอัครอุปัฏฐายิกาคือนันทมารดาและอุตตรา ไม่ใช่นางวิสาขา ด้วยสองท่านนี้ล้วนอุปัฏฐากพระพุทธเจ้าและสาวกอย่างยิ่งยวดเช่นกัน

[25:37] การกระทำตอบ(ปฏิการะ) ต้องดูที่คุณธรรมไม่ได้ดูที่ปัจจัยสี่ จำนวนเงิน หรือมูลค่าของสิ่งของ

[31:47] คำถาม: นั่งสมาธิแล้วไม่อยากขยับร่างกาย ไม่สามารถบังคับกายได้ ต้องเรียกสติดึงให้ตัวเองออกมาจากสมาธินั้น ต้องการทราบว่าต้องทำอย่างไรและที่ทำมานั้นถูกต้องหรือไม่

[34:41] สิ่งที่ต้องทำกับนิมิตแบบแรก

[38:47] วิธีดูว่ามาถูกทางแล้วหรือไม่

[40:37] หานิมิตเครื่องหมายของความไม่เที่ยง ต้องเห็นตั้งแต่ตอนที่เกิดแล้ว ก่อนเกิดด้วย

[44:01] ไม่ช้าไปหรอก เห็นเมื่อไรดีเมื่อนั้น

[45:15] คำถาม: "No pain No gain" จะเชื่อมโยงกับคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างไร จำเป็นต้องเจ็บปวดก่อนหรือไม่ จึงจะเติบโตทางจิตวิญญาณได้

[46:45] สุขไม่ได้มาด้วยสุข แต่สุขได้มาด้วยทุกข์

[49:07] เห็นทุกข์คือ เห็นธรรม

[51:09] ทำความเพียรแต่พอดี อย่างเหมาะสมและเป็นเหตุเป็นผล นั่นคือสัมมาวายามะ

บาป เป็นการกระทำที่เป็นไปในทางกาม พยาบาท เบียดเบียน มีความโกรธเกลียด และเป็นมิจฉาทิฏฐิ

ใจ เป็นช่องทางที่จะทำให้เกิดกิเลส ราคะ โทสะ โมหะ มากขึ้นหรือเบาบาง กล่าวคือหากกิเลสมากก็จะทำให้ล้นออกมาทางกายและวาจา ทำให้เห็นเป็นความไม่ดีหรืออกุศลกรรมในรูปแบบต่างๆ ดังนั้นหากเรามีศีล ซึ่งเป็นข้อปฏิบัติที่สามารถควบคุมกายและวาจาได้ ใจก็จะได้รับการรักษาไปด้วยและทำให้กิเลสเบาบางลงเช่นกัน

ดังนั้นการรักษาที่รากเหง้าของการเกิดกิเลส คือ จิตและใจ จะทำให้กายและวาจาได้รับการรักษาไปด้วย โดยการทำดีในทุกรูปแบบถือว่าเป็นการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า การปฏิบัติบูชาตามหลักอริยมรรคมีองค์แปด ซึ่งล้วนเป็นการกระทำตอบ(ปฏิการะ) และเป็นเครื่องวัดคุณธรรมที่สูงยิ่งๆขึ้นไป ทั้งนี้การทำดีไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ปากหรือความคิดผู้อื่น แต่ขึ้นอยู่ที่การกระทำและความคิดของตนเองซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

92
1
นาทีในการอ่าน