อภัยเพื่อไม่ผูกเวร

อภัยเพื่อไม่ผูกเวร

S02E17

Time index

[0:50] อโหสิกรรม คือ กรรมที่ได้กระทำไปแล้ว ซึ่งผลกับเหตุต่างกัน คนละส่วนกัน แต่อย่าให้มีการผูกเวร

[21:58] การครองเรือน | จะทุกข์เพราะถูกบีบคั้นด้วยกาม ทำหน้าที่ในทิศทั้ง 6 ให้ถูกในการดำเนินชีวิต เพื่อทิศนั้นจะไม่เป็นภัยและวิธีการปล่อยวาง 

[40:36] การเจ็บไข้ | เป็นภัยที่พ่อ/แม่ช่วยกันไม่ได้ ประเด็นคือจะอยู่กับความเจ็บไข้แล้วยอมรับได้อย่างไร  และความกังวลกับความรักความเมตตา

[54:16] เกี่ยวกับวาจา | สัมมาวาจา เราควรจะคุมวจีทวารให้ได้ ถึงแม้มโนจะคุมไม่ได้ และต้องรู้กาละที่เหมาะสม

ต่อให้เจ้าทุกข์คนที่ถูกทำร้าย จะให้อภัยหรือจะไม่ให้อภัย กรรมนั้นได้ทำไปแล้ว สิ่งที่ทำไปแล้ว คือ ไปแก้ไม่ได้ มันจบไปแล้ว 

ต้องแยกกัน 2 ส่วน ระหว่างส่วนที่กระทำไปแล้วและผลที่จะเกิดขึ้น กระทำกรรมอะไร จะต้องได้รับกรรมนั้นๆ ความเข้าใจนั้นเป็นมิจฉาทิฏฐิ ไม่ถูก แต่บุคคลทำกรรมอะไรไว้ เขาจะต้องได้รับผลของกรรมนั้น ความเข้าใจนี้ถูกต้อง 

ใครจะทำอะไรมา ให้เราเป็นผู้ที่ไม่ผูกเวร แต่ถ้าเขาจะมาผูกเวร เราควบคุมไม่ได้ จะตัดความโกรธความผูกโกรธ ถ้าคิดว่าคนนี้ได้ทำเรา คิดอย่างนี้ต้องผูกเวรกันแน่นอน ไม่มีทางที่ละเวรอันนั้นได้

อย่าไปคิดว่าเขาทำเราก่อน ให้คิดว่า “เป็นโทษของวัฏฏะเป็นโทษของสังสารวัฏ” หมายความว่า คุณอยู่ในโลก บางทีมีการกระทบกัน เราไม่ได้ตั้งใจจะกระทำหรือคิดว่า “อย่าเห็นแก่สั้น อย่าเห็นแก่ยาว เวรย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวร แต่ระงับด้วยการไม่จองเวร” ให้คิดนึกเรื่องอื่น จุดนี้จะสามารถตัดละการที่ผูกเวรกับคนอื่นได้ 

149
1
นาทีในการอ่าน