เก็บตกไลฟ์สด เสาร์-อาทิตย์

S10E17

Time index

[01:46] ประชาสัมพันธ์รูปแบบรายการและช่องทางเพิ่มเติมในการรับฟังรายการย้อนหลัง ดูภาพประกอบ ดูวีดีโอ อ่านบทคัดย่อ และสอบถามปัญหาธรรมะทาง website ที่ www.donhaisok.fm / Facebook Fanpage "puredhamma.com" / Youtube Channel "Pure Dhamma Vdo" และทางโทรศัพท์มือถือ โดยการใช้ Podcast Application (มีทั้ง Apple Podcast สำหรับ IOS และ Google Podcast สำหรับ Android) โดยค้นหาจากคำว่า “ดอนหายโศก” ได้เช่นกัน

[06:18] การถวายภัตตาหารพระจากการฆ่าแบบเจาะจง

[15:22] ลูกที่ทำให้พ่อแม่เสียใจ

[25:18] ไม่เคยเข้าวัดเลยอยากจะฝึกทำสมาธิควรเริ่มอย่างไร

[30:38] คนใฝ่ในธรรมะ ต้องมีความทุกข์หรือมีปัญหาชีวิตใช่หรือไม่

[38:21] การดูแลคนป่วย

[44:31] หัวข้อธรรมะที่ทำให้เกิดความสามัคคีกันในหมู่คณะ

[56:39] พระนักปฏิบัติแต่ไม่ออกบิณฑบาตร

คำถาม (1) จากการจัดรายการในวันจันทร์ที่ 27 มกราคม 2563 พระอาจารย์มหาไพบูลย์ฯ ได้ตอบประเด็นเกี่ยวกับการฆ่าสัตว์ที่เป็นอาหาร เช่น ปลาและเจาะจงนำมาถวายพระจะเป็นบาปทั้งผู้ถวายและพระผู้รับหากทราบที่มา ผู้ถามจึงต้องการทราบว่ากรณีพระติสสะที่ชาติก่อนเป็นพรานจับนก ฆ่านก และเผอิญได้พบพระปัจเจกพุทธเจ้าจึงเจาะจงฆ่านก เพื่อนำมาแกงใส่บาตรให้พระฉันท์ แม้นทำบุญเพียงครั้งเดียว ในกรณีนี้เพราะเหตุใดถึงส่งผลให้พระติสสะในชาติต่อมาได้บรรลุอรหันต์ในช่วงสุดท้ายก่อนสิ้นใจ

คำตอบ (1) การฆ่าสัตว์แบบเจาะจงมาให้เป็นอาหาร ก็จะทำให้บุญนั้นมีมลทิน เศร้าหมอง ไม่ผ่องแผ้ว

ในกรณีของพระติสสะหรือ "พระปูติคัตตติสสเถระ" ผู้มีกายเน่าและได้รับความทุกข์ทรมานจากเวทนาในความเจ็บป่วยนี้ พระพุทธเจ้าได้ทรงเทศน์ถึงกายท่านที่เน่า กายที่หาสาระไม่ได้ กายที่เป็นรังโรค กายที่ไม่ควรยึดถือเอาไว้ด้วยความเป็นตัวตน ท่านจึงได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ก่อนสิ้นใจ ด้วยเหตุปัจจัยที่สร้างไว้ในชาติก่อนที่เคยเป็นพรานนกแล้วขายให้กับอิสระชน ดังนี้

  1. เป็นเพราะจับนกได้มากเกินความต้องการซื้อจึงต้องหักปีกนกและขานกเพื่อเก็บไว้ขายในวันถัดไป จึงทำให้ท่านเกิดมามีกายเน่าและกระดูกแตกในชาติสุดท้าย
  2. ระหว่างทางที่กำลังจะไปขายนก ได้พบกับพระปัจเจกพระพุทธเจ้าและจิตใจมีความเลื่อมใสมาก จึงนำนกที่จับมาได้ทำอาหารถวาย ด้วยกรรมดีนี้ซึ่งเป็นกรรมที่ไม่ได้ฆ่านกเพื่อนำมาทำอาหารถวายพระปัจเจกพระพุทธเจ้าแบบเจาะจง จึงเป็นเหตุปัจจัยให้ท่านบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในชาติสุดท้ายเช่นกัน

คำถาม (2) ถ้าลูกทำผิดพ่อแม่บางคนเสียใจมากถึงขนาดร้องไห้ แต่พ่อแม่ของบางคนก็รับได้ไม่ทุกข์ คิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา อยากทราบว่าลูกที่ทำผิดนั้นบาปหรือไม่

คำตอบ (2) บาปเกิดขึ้นแล้วและจะมีมากหรือน้อยขึ้นกับกรรมที่ลูกได้กระทำ ไม่ได้ขึ้นกับความเสียใจของพ่อแม่ แต่บาปจะขยายออกไปเป็นวงกว้างกลายเป็นการสร้างความทุกข์ใจหรือเป็นการเบียดเบียนให้พ่อแม่เสียใจ ทั้งนี้เหตุของความทุกข์ที่เกิดกับพ่อแม่ก็เนื่องมาจากความรัก ตัณหา ราคะ และฉันทะ จะทำให้เกิดทุกข์มาก รวมทั้งความยึดถือในแต่ละฝ่ายด้วย อย่างไรก็ตามเราสามารถขจัดสิ่งที่ไม่น่าพอใจและความทุกข์ที่มากลุ้มรุมจิตใจได้ ด้วยการปล่อยวาง

ทั้งนี้เราควรตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ที่พอจะเสมอกันได้ ด้วยการประดิษฐานให้ท่านมีพร้อมด้วยศรัทธา ศีล จาคะ และปัญญา


คำถาม (3) ไม่เคยเข้าวัดเลยอยากจะฝึกทำสมาธิควรเริ่มอย่างไร

คำตอบ (3) สถานที่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ การฝึกทำสมาธิต้องเริ่มที่จิตของเราก่อน ด้วยจิตที่สามารถรับรู้ได้ในผัสสะต่างๆ และเป็นจิตที่มีความอดทนในตา หู จมูก ลิ้น กาย ซึ่งเป็นเหตุปัจจัยในการเข้าสู่สมาธิได้ง่าย


คำถาม (4) ทำไมคนส่วนใหญ่มักจะคิดว่าคนที่ชอบฟังธรรมะ ชอบเรียนธรรมะ ไปวัดทำบุญ ต้องมีความทุกข์มีปัญหาชีวิต

คำตอบ (4) เพราะศรัทธามีทุกข์เป็นที่ตั้งอาศัย อีกทั้งนิยามของความทุกข์ในแต่ละบุคคลก็มีความหมายต่างกัน เพราะมีปัญญาที่เห็นทุกข์ต่างกันนั่นเอง ซึ่งสืบเนื่องมาจากทุกข์ทำให้อินทรีย์แก่กล้า ซึ่งเป็นต้นสายของการเกิดแห่งพละห้านั่นคือ ความเพียร (วิริยะ) สติ สมาธิ และปัญญาจะเกิดตามมา


คำถาม (5) เมื่อดูแลคนป่วยมีผัสสะมาก คนดูแลควรทำอย่างไรเรื่องจิตใจทั้งผู้ป่วยและคนดูแล

คำตอบ (5) ผู้ดูแลต้องมีเมตตา ทำโดยไม่หวังอามิสหรือความพึงพอใจใดๆ เช่น มรดก ทรัพย์สินเงินทอง เป็นต้น อีกทั้งต้องสามารถพูดหรือสื่อสาร มีกุศโลบายทำให้ผู้ป่วยอาจหาญร่าเริงได้ มีกำลังใจสูงและไม่หดหู่ ห่อเหี่ยวในเวทนาที่เกิดจากความเจ็บป่วยนั้น


คำถาม (6) ต้องการทราบถึงหัวข้อธรรมะที่ทำให้เกิดความสามัคคีกันในหมู่คณะ

คำตอบ (6) สำคัญที่การรักษาจิตใจของเราก่อน เพราะได้ชื่อว่ารักษาทั้งตนเองและรักษาผู้อื่นด้วย นั่นคือต้องมีความเมตตา มองกันด้วยสายตาที่มีความรักใคร่กันเป็นอยู่ ปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุข ไม่อาฆาตพยาบาท ปองร้าย และไม่เพ่งโทษผู้อื่น เพราะการมองหาความไม่ดีจากตัวผู้อื่น นั่นคือเกิดความไม่ดีขึ้นแล้วในจิตใจของตนเอง จึงเกิดเป็นผลเสียด้วยกันทั้งสองฝ่าย ในบางครั้งอาจจะพบเจอคนพาล ให้ระลึกไว้เสมอว่าคงเป็นความไม่คุ้มค่าที่จะลดระดับความดีของเราไปแลกกับความไม่ดีของเขาที่หยิบยื่นให้


คำถาม (7) ต้องการทราบว่า ถ้าพระปฏิบัติแต่ไม่ออกบิณฑบาตรจะผิดวินัยของสงฆ์หรือไม่ เมื่อถึงวันพระก็ออกมาบ้าง แต่ส่วนมากจะไม่ค่อยออกมา

คำตอบ (7) ไม่ผิดวินัยของสงฆ์ เพราะตามวินัยของสงฆ์นั้นพระภิกษุสามารถออกบิณฑบาตรด้วยตนเอง หรือจะรับอาหารในที่ที่มีผู้นิมนต์ไว้ด้วยความศรัทธาก็ได้

86
1
นาทีในการอ่าน