มิตรแท้ มิตรเทียม

มิตรแท้ มิตรเทียม
S01E16

Time index

[06:13] กระทบกระทั่งแตกร้าวจากเพื่อนที่คบมาหลายสิบปี 

[12:12] แยกเพื่อนที่ไม่ใช่มิตรแท้ออก “คนเทียมมิตร”

[17:05] เพื่อนที่ดีให้ดูจากมรรคแปดเป็นบรรทัดฐาน

[18:56] “อย่าเห็นแก่สั้น อย่าเห็นแก่ยาว” คือ อย่าแตกร้าวจากมิตรให้เร็วนัก อย่าจองเวรให้ยืดเยื้อนัก “เวรย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวร แต่ระงับด้วยการไม่จองเวร”

[24:27] วิธีปฏิบัติต่อเพื่อน

[28:36] ครหทินและสิริคุตต์ที่ตักเตือนกันไม่ให้ตั้งอยู่ในความประมาท 

[31:03] สามัคคี และ “อยู่คนเดียวระวังความคิดอยู่กับมิตรระวังวาจา”

[32:18] เป็นที่พึ่งเมื่อคราวมีภัย

[34:03] กาลียักษิณี จองเวรยืดเยื้อข้ามภพข้ามชาติ

[38:33] ไม่ประมาทและป้องกันการถูกปอกลอก โดยรู้จักแบ่งจ่ายทรัพย์ให้ถูก จะเป็นที่พึ่งได้ “คนมีธรรมะพึ่งได้”

[42:22] รักษาตน รักษาผู้อื่น ต้องเจริญสติปัฏฐานทั้ง 4 

[45:12] ระวังการคลุกคลีมากเกินไป เพราะอาจมีการกระทบกระทั่งกัน

[46:30] ระวังเสียความเป็นตัวเอง

[48:18] สามัคคีมีหมู่คณะเพื่อนฝูง

[50:46] สรุป คือ ต้องรู้จักแยกแยะมิตรที่ดีกับไม่ดีและต้องรักษามิตร สิ่งที่ต้องระวังคือ การคลุกคลีกันมากเกินไปและตามเขาจน ไม่เป็นตัวของตัวเอง จะเข้าข่ายมิตรหัวประจบ

เราจะต้องรู้จักแยกแยะมิตรที่ดีกับมิตรที่ไม่ดีนี้ ออกจากกันเสียก่อน มิตรที่ดีแต่พูด มิตรหัวประจบ มิตรพูดชักชวนในทางไม่ดีนี้ เราแยกออกไป ใครที่ร่วมทุกข์ร่วมสุข แนะประโยชน์ มีความรักใคร่ มีอุปการะอันนี้เราก็คบหาให้ดี เพื่อนแบบนี้ถ้ามีดี

เราต้องรักษา อย่าแตกร้าวจากมิตรให้เร็วนัก อย่าเห็นแก่ความไม่ดีชั่วประเดี๋ยวประด๋าวสั้น ๆ นิด ๆ หน่อย ๆ เราต้องรู้จักอดทน รู้จักให้อภัย ถ้าเขาประมาทผิดเพี้ยนไปบางครั้งบางคราว เพราะว่าเป็นกระแสของโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องการเงิน เรื่องการงาน เกี่ยวกับสังคมบ้านเมืองบางทีมันเป็น ก็รักษากัน ถ้ามันจะไม่ดีจริง ๆ ยี่สิบปีคบกันมา หลอกกันจริง ๆ ก็อย่าจองเวรให้ยืดเยื้อ รักษาจิตของเราให้ดี

140
1
นาทีในการอ่าน