สติรักษาจิตพาถึงวิมุตติ

สติรักษาจิตพาถึงวิมุตติ

S08E07

Time index

[00:12] เข้าใจทำด้วยการตั้งสติไว้ที่พุทโธ ดุจนายทวารที่ฉลาด 

[08:54] จิตต้องมีสติรักษาดุจหม้อที่มีเสวียนรองรับ จิตอยู่กับพุทโธเมื่อไหร่ สติคือการระลึกได้ก็เกิดขึ้นตรงนั้น ปัญญาที่จะแยกแยะก็เกิดขึ้นทันที รับรู้อยู่แต่ไม่ตามไป

[14:55] คุณของพุทโธ ทำให้จิตระงับ มีสมาธิ จะเริ่มเห็นจิต แยกแยะได้ 

[20:15] เกิดปัญญา วิญญาณรับรู้เฉยๆแต่ไม่ปรุงแต่งต่อเนื่อง เหมือนเมล็ดพืชที่ตายแล้ว แม้มีดินและน้ำก็ไม่งอกต่อ มีความพ้นจากกัน เป็นวิมุตติ

[25:21] เปรียบส่วนเหมือนส่วนต่าง กลับกัน  ถ้าจิตไม่มีสติรักษาก็เหมือนหม้อที่ไม่มีเสวียนรองรับ จะไปยึดถือให้พลังกับวิญญาณ วิญญาณก็เหมือนเมล็ดที่มีเชื้อ มีดินและน้ำก็โตขึ้นมา

[26:56] ซ้ำ รับรู้เฉยๆ ไม่ปรุงต่อ ก็หมดเชื้อ พ้นจากกัน เป็นวิมุตติ

[29:36] สติมีวิมุตติเป็นที่แล่นไปสู่ วิมุตติมีนิพพานเป็นที่แล่นไปสู่ วิมุตติจะอยู่ได้นานแค่ไหนขึ้นอยู่กับ พล 

[32:19] มีข้อสอบก็ให้อยู่ในมรรค เหมือนความสงบในใจกลางพายุ ฝึกซ้ำๆเป็นพหุลีกตา

[43:32] ความคิดไม่ใช่ของเรา อย่าเผลอตามไป มีความเป็นอนิจจังทุกขังอนัตตา

[49:54] รักษาสติยิ่งกว่าชีวิต

“วิญญาณที่ไปรับรู้แล้วไม่ปรุงแต่งต่อเนื่อง จิตนั้นไม่มีเชื้องอกต่อไปอีก เพราะมีสติรักษาเอาไว้”

ถ้าหม้อมีก้นรองก็ไม่กลิ้ง จิตที่มีสติรักษาก็ไม่ได้ให้พลังกับวิญญาณการรับรู้นั้น วิญญาณไปทำหน้าที่การรับรู้ผ่านทางนามรูป ทำหน้าที่เฉย ๆ เป็นเหมือนเมล็ดที่ตายแล้ว ปลูกลงในดินก็ไม่ขึ้น ทำให้เรารู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ แยกจากกัน พ้นจากกัน นั่นคือวิมุตติ 

206
1
นาทีในการอ่าน