ฆราวาสบรรลุธรรม

 
  • ฆราวาสบรรลุธรรมได้หรือไม่ และควรปฏิบัติตนอย่างไร
     

ฆราวาสที่ยังต้องครองเรือน ยุ่งเกี่ยวกับญาติพี่น้องและผองเพื่อน มีภาระต่างๆที่ต้องรับผิดชอบอยู่ หรือไม่สามารถบวชได้ สามารถแบ่งเป็นหลายระดับ

  • ฆราวาสผู้มีอันจะกินน้อย คือ มีฐานะความเป็นอยู่ฝืดเคือง ยากจน ปากกัดตีนถีบ
  • ฆราวาสผู้มีอันจะกินมาก คือ มีข้าวของเงินทอง อุปกรณ์เครื่องปลื้มใจต่างๆ มาก

มีความเป็นไปได้ที่ฆราวาสแต่ละคนอาจจะมีญาติพี่น้องทั้งมากและน้อย หรือมีภาระที่ต้องรับผิดชอบมากน้อยต่างกัน แต่ฆราวาสทุกคนก็มีสิทธิ์ที่จะบรรลุธรรมได้โดยขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยที่สร้างขึ้นอันได้แก่

  1. รักษาศีลให้เป็นเรื่องปกติ ทำศีลให้เต็ม และมีศรัทธาเต็มเช่นกัน
  2. แต่มีสมาธิพอประมาณเพื่อกำจัดวิจิกิจฉา (ความเคลือบแคลง เห็นแย้ง ไม่ลงใจ)
  3. และมีปัญญาพอประมาณเพื่อละสักกายทิฐิ (ความเห็นว่าสิ่งนั้นเป็นตัวเรา ของเรา)ได้

ด้วยคุณสมบัติทั้ง 3 อย่างข้างต้นก็สามารถทำให้ฆราวาสบรรลุเป็นโสดาบันได้ ซึ่งแบ่งเป็น 2 ขั้นคือ

  • โสดาปัตติมรรค คือ อยู่ในทางของโสดาบันแล้ว โดยการมีศีลพร้อม ศรัทธาในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เต็มที่
  • โสดาปัตติผล คือ การปฏิบัติที่เหนือหรือยิ่งๆขึ้นไป และสามารถกำจัดวิจิกิจฉา สักกายทิฐิ และสีลพตปรามาส (การปฏิบัติแบบลูบๆคลำๆ) ไม่ให้กลับกำเริบอีก

คำว่า “บรรลุ (ธรรม)” หมายความว่า เกิดขึ้น มีความแจ่มแจ้งขึ้น ผ่านขั้นตอนการปฏิบัติจากง่ายไปสู่ยาก

  1. แค่มีศีลและศรัทธาเต็มก็ถือว่าปิดประตูอบาย และเข้ามาในทางของโสดาบันแล้ว
  2. หากทำราคะ โทสะ โมหะได้เบาบาง ก็สามารถบรรลุเป็นพระสกิทาคามีได้
  3. หากทำราคะ โทสะ โมหะได้เบาบาง ยังสามารถละกามและปฏิฆะได้อีก ก็สามารถบรรลุเป็นพระอนาคามีได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบความยุ่งยาก ภาระที่ต้องรับผิดชอบ และทุกข์ที่จะเกิดขึ้น จะพบว่าความเป็นสมณะจะมีน้อยกว่าฆราวาส เพราะบาตรเป็นสิ่งที่ทำให้ความพอใจ ความพอดีเกิดขึ้นได้ ไม่ต้องยุ่งยากหรือถูกเบียดเบียนด้วยเรื่องเงินทอง กินง่ายอยู่ง่าย ใช้จีวรเป็นเครื่องนุ่งห่ม ซึ่งจะเห็นได้ว่าความหนักเบานั้นต่างกัน จึงทำให้ระยะเวลาในการทำความเพียรเพื่อการบรรลุธรรมได้ต่างกันไปด้วย แต่หากมีโอกาสบวชก็ควรจะบวช เพราะการบวชจะทำให้เราสามารถปฏิบัติเต็มรูปแบบได้อย่างบริสุทธิ์ บริบูรณ์โดยสิ้นเชิง

พระพุทธเจ้าทรงตรัสสอนไว้ว่า หากผู้ใดเดินมาตามกระแสของธรรมแล้ว มาทางเบื้องสูง ไม่เดินไปทางสู่อบายแน่นอน ก็จะมีความเวทนา ปิติยินดีเกิดขึ้น และต้องการที่จะชักชวนผู้อื่นเข้ามาตามกระแสแห่งธรรมด้วยเช่นกัน ซึ่งสามารถทำได้โดยการแสดงธรรมหรือกล่าวธรรมให้ฟัง

ในปัจจุบันไม่มีพระพุทธเจ้ามากล่าวรับรองบุคคลที่จะแสดงธรรมเหมือนในสมัยพุทธกาล ดังนั้นหากจะแสดงธรรม กล่าวธรรม หรือมีการสอนการบอกจึงต้องกล่าวในสิ่งที่ตรงและถูกต้องตามที่พระพุทธเจ้าทรงสอน ไม่ใส่ความคิดเห็นส่วนตัวลงไป และต้องไม่เปิดทางให้กับกิเลสอันเนื่องด้วยลาภสักการะที่สูงขึ้น ไม่ยกตนข่มท่าน ไม่กระทบทั้งตนและผู้อื่น จะทำให้การที่เราครองตนอยู่เป็นฆราวาส รู้ธรรมในขั้นต่างๆ ค่อยๆพัฒนาขึ้นตามลำดับ สามารถช่วยเหลือได้ทั้งตนเองและผู้อื่น

พระสูตร / ถอดเทป / เรื่องที่เกี่ยวข้อง

 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บุคคลผู้เปรียบด้วยรอยขีดที่แผ่นหินเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ โกรธเนืองๆ ทั้งความโกรธของเขานั้นนอนเนื่องอยู่ในสันดานนานนักเปรียบเหมือนรอยขีดที่แผ่นหิน ไม่ลบเลือนเร็วเพราะลมหรือน้ำ ย่อมตั้งอยู่ยั่งยืน แม้ฉันใด ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมโกรธเนืองๆ ทั้งความโกรธของเขานั้นก็นอนเนื่องอยู่ใน.........

======หัวข้อ Bullet =============

  • หัวข้อก่อน bullet

     

  • HL1....
  • HL2.....
  • HL3....

======หัวข้อ Bullet แบบตัวเลข=============

  1. หัวข้อก่อน bullet

     

  2. HL1....
  3. HL2.....
  4. HL3....

========================================
======Scrollbar=============

  1. หัวข้อก่อน bullet

     

  2. HL1....
  3. HL2.....
  4. HL3....

=========== อ้างอิง pdma url ===================

< title="ตอบคำถาม-ทำไมอรหันต์ยังมีราคะ โทสะ โมหะ ในภายในอยู่" 98% height=1500 "0" scrolling="no" marginheight="0" margin"0" align="middle" scrolling="yes" style="overflow: hidden" "https://haisok.co/1601a0713we/">

==============end============================
 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บุคคลผู้เปรียบด้วยรอยขีดที่แผ่นหินเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ โกรธเนืองๆ ทั้งความโกรธของเขานั้นนอนเนื่องอยู่ในสันดานนานนักเปรียบเหมือนรอยขีดที่แผ่นหิน ไม่ลบเลือนเร็วเพราะลมหรือน้ำ ย่อมตั้งอยู่ยั่งยืน แม้ฉันใด ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมโกรธเนืองๆ ทั้งความโกรธของเขานั้นก็นอนเนื่องอยู่ใน..............................