แบ่งกันกิน

  • รสแห่งธรรมะ รสที่พอได้ลิ้มแล้ว กินคนเดียวไม่อร่อย
  • รสแห่งธรรมะ ยิ่งแบ่งยิ่งได้ ยิ่งให้ยิ่งได้ ไม่มีวันหมด
  • อย่าเป็นผู้ที่ต้องร้อนใจในภายหลัง ให้ฟังให้ทำให้ปฏิบัติ
  • การแบ่งกันกินนี้ ไม่ใช่ไปจับยัดให้เขากิน

พอได้ลิ้มรสแห่งธรรมะ ที่พระพุทธเจ้าทรงประกาศเอาไว้ กินคนเดียวมันกินไม่อร่อย (อร่อยไม่พอ) มันต้องแบ่งกันกิน… เราแบ่งปันธรรมะนี้ ยิ่งแบ่ง ยิ่งให้ ยิ่งงอกงาม ยิ่งเจริญ ยิ่งเปิดเผย ยิ่งเจริญ

คนที่จะเข้าใจธรรมะ คนที่ลิ้มชิมรสแล้วมันอร่อย ได้เข้าถึงรสแห่งอมตะ ได้เข้าถึงรสแห่งธรรมะมี แต่ที่ไม่เอามันก็มี มันไม่ใช่ว่าทุกคนในโลกนี้จะเข้าใจธรรมะได้

อย่าเป็นผู้ประมาท ของดีมีอยู่ ให้ฟังให้ทำให้ปฏิบัติ แม้วันหนึ่งคืนหนึ่ง นั่นดีมาก ชีวิตไม่เสียเปล่า ยังมีหู ยังฟังได้ทำได้ มีใจคิดใคร่ครวญปฏิบัติได้ ทำเลย อย่าเป็นผู้ที่ต้องร้อนใจในภายหลัง ให้ทำความเพียร ให้เห็นธรรมะ ให้ศึกษาธรรมะ ให้ทำให้ดี ให้ชิม ให้ลิ้ม ให้ดื่ม ธรรมะที่พระพุทธเจ้าได้ปรุงเอาไว้แล้ว ปาดส่วนที่สกปรก ปาดส่วนที่เสียออก เหลือไว้แต่ของดีๆ ที่บริสุทธ์บริบูรณ์ไว้สำหรับให้เรากิน มีส่วนขี้ริ้วอันเฉือนออกแล้ว ควรแท้ที่พวกเธอ ผู้ที่ปฏิบัติด้วยศรัทธา จะพึงปรารภความเพียรด้วยการตั้งอธิฐาน อธิฐานจิตไปเลยว่าเรานั้นจะทรงไว้ซึ่งกุศลธรรม ไม่ย่อหย่อนในการทำความเพียร

การแบ่งกันกินนี้ ไม่ใช่ไปจับยัดให้เขากิน ให้เลือกสรรอันไหนที่เขาจะกินได้ รับได้ พิจารณาได้ ให้ถึงรสแห่งธรรมได้มากก็ตามน้อยก็ตาม ตามภูมิปัญญาของแต่ละท่านแต่ละคน เราอย่าไปจับยัดอย่ายัดเยียดอย่างนั้น มันจะเป็นความขัดเคืองต่อเขา นำเสนอในสิ่งที่เขาจะเลือกได้ พิจารณาได้ เข้าใจได้ นั่นจะเป็นการดี

พระสูตร / เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ฟัง "แบ่งกันกิน" ออกอากาศเมื่อวันอังคารที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2557