สัตว์เหล่าใดมีโสตประสาท จงปลงศรัทธาลงไปเถิด

“ประตูแห่งนิพพานอันเป็นอมตะ เราเปิดไว้แล้วแก่สัตว์แหล่านั้น
สัตว์เหล่าใดมีโสตประสาท สัตว์เหล่านั้นจงปลงศรัทธาลงไปเถิด”

ศรัทธาที่เราจะต้องมีนั้น คือ ศรัทธาในการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า ศรัทธาในกระบวนการ มีความมั่นใจในวิธีการ การทำการปฏิบัติตรงนั้น วิธีการตรงนี้ ก็คือมีความศรัทธาในพระธรรม และก็มีความศรัทธาในการปฏิบัติว่า ถ้าใครสักคนใดคนหนึ่งปฏิบัติแล้วทำแล้วก็จะต้องได้ผลเป็นอย่างนั้น ศรัทธาในอย่างที่สามตรงนี้ คือศรัทธาในสงฆ์ คือการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ

ถ้าบุคคลมีศรัทธาอย่างนี้ มีความมั่นใจอย่างนี้ จะทำการปฏิบัติการทำจริง การเอาใจใส่อย่างจริงให้เกิดขึ้นได้ มีความเพียรการทำจริงแน่วแน่จริงแล้ว สติของเราจะตั้งขึ้นได้ สติที่เป็นผลนี้ ก็จะทำสมาธิ ทำปัญญา มีความรู้แจ้ง ทำความวิมุตติหลุดพ้นให้เกิดขึ้นในใจของเราได้

คนที่จะมีศรัทธาถึงความปลงใจเชื่อมั่นในคำสอนได้นี่ สิ่งที่จะต้องคลายไปอันดับแรกก็คือ เรื่องของความลังเลความเคลือบแคลงความเห็นแย้ง นอกจากนี้ต้องระวังเรื่องของกามที่จะมาดึงใจของเราให้ไปสนใจเรื่องอื่น และอีกประการหนึ่งที่จะทำให้เรื่องของการปฏิบัติของเรามีความก้าวหน้ามีความไปได้ตลอดรอดฝั่งก็คือเรื่องของการมีมิตรดี ความมีกัลยาณมิตร มีเพื่อนดี