สากัจฉาธรรม - อินทรีย์ภาวนาชั้นเลิศ

< "https://www.youtube.com/yIJIzr2C6V4?rel=0" "853" height="480" "0" ="">

HIGHLIGHTS:

  • อินทรีย์ภาวนาชั้นเลิศเป็นอย่างไร สร้างเหตุปัจจัยแบบไหนที่เหมาะสมตามกาล
  • ศรัทธาคือแรงบันดาลใจ

 

บทคัดย่อ

 

คำถาม-๑: ในช่วงหลังๆเวลาดำเนินกิจวัตรประจำวันหรือว่าทำงาน บางครั้งจะเห็นว่ากายขยับ แต่จิตเป็นคนดูเฉยๆ เห็นว่าจิตกับกายเป็นคนละส่วนกันอย่างสิ้นเชิง หรือเวลาขับรถพอขับไปๆ มันก็จะเกิดการแยกระหว่างจิตกับกาย โดยมีครั้งหนึ่งเห็นว่าไม่ใช่เราขณะขับรถและเข้าสมาธินิ่งไม่รับรู้ไม่สนใจรถคันอื่นบนถนนเลย แต่ก็รู้ตัวขณะขับรถตลอดเวลา จึงต้องการทราบว่าสภาวะที่แยกจากกันบ่อยๆคืออะไร แล้วที่แยกจนเกินความนิ่งลงไปขณะทำกิจการงานจะต้องแก้ไขอย่างไร

คำตอบ-๑: สภาวะที่กายกับใจแยกกันนั้น พระพุทธเจ้าได้ทรงเปรียบเทียบไว้พระจันทร์ที่อยู่บนท้องฟ้ากับเงาสะท้อนของพระจันทร์ที่อยู่ในน้ำ หรือหยดน้ำบนใบบัว จะเห็นว่าทั้งสองตัวอย่างมีความเหมือนกัน แต่ไม่ใช่สิ่งเดียวกันและไม่เคยสัมผัสกันเลย ซึ่งสภาวะแบบนี้ถือเป็นสัญญาแบบหนึ่ง และเป็นการรับรู้ที่เรียกว่าวิญญาณ

จะเห็นว่า สภาวะทั้งหลายนั้นมีอินทรีย์ทั้งห้า คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย มีใจเป็นที่แล่นไปสู่ ซึ่งบอกไม่ได้ว่าเป็นสุขหรือทุกข์ เราเรียกอาการแบบนี้ว่า “อทุกขมสุข”

ลักษณะอาการแบบนี้ถือว่าดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องแก้ไขอะไร แต่ต้องทบทวนให้มั่นใจว่าเกิดจากโมหะหรือไม่ นั่นคือ การคิดไปเอง ซึ่งสภาวะแบบนี้จัดได้ว่าผู้ถามมีการสร้างปัจจัยที่ดีคือ การรักษาศีล ฟังธรรม ปฏิบัติธรรมมาอย่างสม่ำเสมอ และทำบ่อยๆจนเกิดความชำนาญ ตลอดถึงมีความเพียรอันเหมาะสม ซึ่งเป็นลักษณะของสมถะและวิปัสสนาที่เกิดขึ้นคู่กัน ถือว่าเป็นอินทรีย์ภาวนาชั้นเลิศ

หากเราพิจารณาตรงตัวจิตว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร มีความเที่ยงหรือไม่ เพราะอาศัยผัสสะ วิญญาณ นาม รูป จึงเกิดขึ้นได้ สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ ควรแล้วหรือที่จะยึดเป็นตัวเราของเรา ดังนั้นควรจะปล่อยวางโดยอาศัยสมถะวิปัสสนาและอริยะมรรคมีองค์แปดเป็นหลักนำทางที่ดีที่สุด

 

คำถาม-๒: แรงบันดาลใจที่มีการอธิษฐานจิตตั้งใจมั่นอย่างแรงกล้า ถ้าไม่สำเร็จจะไม่เลิกกลางคันทำให้เกิดสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ ขอความเมตตาพระอาจารย์ได้ยกตัวอย่างเรื่องเกี่ยวกับแรงบันดาลใจในสมัยพุทธกาลขึ้นมาเพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้ด้วย และพระอาจารย์เกิดแรงบันดาลใจอย่างไรที่ทำให้ทำงานเพื่อพระพุทธศาสนามาจนถึงทุกวันนี้

คำตอบ-๒: นั่นคือ ศรัทธา ซึ่งหมายถึงการทำจริง แน่วแน่จริง มีความเชื่อ ความมั่นใจจนเกิดเป็นศรัทธาขึ้นมาได้ และถือว่าเป็นกำลังใจสำคัญในการปฏิบัติ การมีศรัทธาในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ จนเกิดเป็นวิริยะ มีความเพียรที่เหมาะสม จะส่งผลให้เกิดเป็นสติ สมาธิและปัญญาในที่สุด
ในส่วนตัวของพระอาจารย์เองนั้นมีความศรัทธาในคำสอนของพระพุทธเจ้าเป็นอย่างยิ่ง จึงทำให้มีกำลังใจในการปฏิบัติ อ่านพระสูตร ฟังธรรม นั่งสมาธิ และถือเป็นทำงานเพื่อพระพุทธศาสนาโดยปฏิบัติให้ดูเป็นตัวอย่าง

 

ตอบคำถาม: คุณ TIN / คุณกัลยาณมิตร

พระสูตร / ถอดเทป

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บุคคลผู้เปรียบด้วยรอยขีดที่แผ่นหินเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ โกรธเนืองๆ ทั้งความโกรธของเขานั้นนอนเนื่องอยู่ในสันดานนานนักเปรียบเหมือนรอยขีดที่แผ่นหิน ไม่ลบเลือนเร็วเพราะลมหรือน้ำ ย่อมตั้งอยู่ยั่งยืน แม้ฉันใด ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมโกรธเนืองๆ ทั้งความโกรธของเขานั้นก็นอนเนื่องอยู่ใน.........