สากัจฉาธรรม-เรื่องของธิดานายช่างทอหูกและนางลูกสุกร

“กุมาริกาเธอมาจากไหน :ไม่ทราบ
กุมาริกาแล้วเธอจะไปไหน :ไม่ทราบ
กุมาริกาเธอไม่ทราบหรือ :ทราบ
กุมาริกาเธอทราบหรือ :ไม่ทราบ”
“การเจริญมรณานุสติมี2ขั้นตอน คือไม่ใช่คิดว่าจะตายๆ นี่เป็นการมองโลกในแง่ร้าย อันนี้ไม่ใช่วิธีการปฏิบัติ แต่ว่าคำสอนของพระพุทธเจ้าเป็นการมองโลกในแง่ดี เป็นการเห็นทางออกด้วย”

Q:การเจริญมรณานุสติของธิดานายช่างทอหูกเป็นอย่างไร
A:เป็นนิทานธรรมบท ธิดานายช่างทอหูกได้ฟังพระพุทธเจ้าเทศน์เรื่องมรณานุสติแล้วนำมาปฏิบัติ พระพุทธเจ้าสอนเรื่องการระลึกถึงความตายให้พิจารณา2ขั้นตอน ในขั้นแรกคือ เหตุปัจจัยแห่งความตายของเรามีมาก และขั้นตอนที่2คือ ถ้าเราตายไป เหตุอะไรที่มันไม่ดีแล้วมีอยู่ ที่จะทำให้เราไปไม่ดี มีหรือไม่ ถ้ามีให้กำจัดเหตุนั้นเสีย แต่ถ้าไม่มีก็ให้ตั้งสติอยู่ด้วยปิติและปราโมทย์นั้น ธิดานั้นระลึกถึงความตายเช่นนี้ทุกลมหายใจเข้าและออกเป็นเวลา3ปี จนพระพุทธเจ้าได้มาเทศน์ที่เมืองนี้อีกครั้ง และได้ถามคำถามข้างบนแก่เธอ หลังจากนั้นนางก็ตายด้วยหูกของบิดา

Q:อาสีวิสูปมสูตรในเรื่องนางลูกสุกรเป็นอย่างไร
A:นางลูกสุกรเป็นนิทานธรรมบท ครังนึงเคยเป็นนางลูกสุกร เกิดตายหลายภพ ในภพสุดท้ายเกิดเป็นสุมนาแต่งกับมหาอำมาตย์ วันหนึ่งพระมหาอตุลเถระเห็นนาง จึงกล่าวว่า นี่คือนางลูกสุกร นางได้ยินจึงระลึกชาติได้ เกิดสลดสังเวช ออกบวช บรรลุเป็นพระอรหันต์เพราะได้ฟังอาสีวิสูปมสูตร

อาสีวิสูปมสูตรเป็นอุปมาอุปไมยที่เปรียบกับคนที่รักสุขเกลียดทุกข์พยายามหนีจากสิ่งเหล่านี้
อสรพิษ4จำพวก คือธาตุทั้งสี่ ที่แม้ดูแลอย่างดีก็ยังเจ็บป่วย
เพชรฆาต5คน คือขันธ์ทั้ง5 รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน จัดเป็นส่วนของทุกข์ เพราะนำให้เราไปติดกับตัณหาได้
เพชรฆาตบินได้คนที่6 คือนันทิราคะ คือกำหนัดด้วยความเพลิน เป็นส่วนสมุทัย
หมู่บ้านร้าง คืออายตนะภายนอก รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ
ภาชนะเปล่า คืออายตนะภายใน หู ตา จมูก ลิ้น กาย ใจ
โจรที่คอยรังควาน คือความเดือดร้อนที่จะเกิดขึ้น
ห้วงน้ำ คือ โอฆะที่เราต้องข้ามไป
ฝั่งนี้ คือชื่อของกายนี้
ฝั่งโน้น คือนิพพาน
บุรุษนั้นรักสุขเกลียดทุกข์จึงพยายามข้ามฝั่งด้วยแพคือมรรคแปด