ธรรมเพื่อความไม่เสื่อมของอุบาสก

ธรรมเพื่อความไม่เสื่อมของอุบาสก 7 ประการคือ

1. อุบาสกไม่ขาดการเยี่ยมเยียนภิกษุด้วยการไปวัดหรือนิมนต์มาที่บ้าน โดยความเคารพ ให้การต้อนรับด้วยความพอใจให้อาสนะด้วยความพอใจให้ของปราณีต
2. ไม่ละเลยในการฟังธรรมเพื่อเป็นการเจริญและปิดกั้นกิเลสเครื่องเศร้าหมอง
3. รักษาในอธิศีล รักษาศีลห้าให้บริบูรณ์ ในบางโอกาสให้รักษาศีลแปดอันเป็นศีลที่มากขึ้น ประพฤติพรรมจรรย์ ศีลที่เป็นไปเพื่อสมาธิเช่นการสำรวมอินทรีย์ ศีลเป็นไปเพื่อปัญญา
4. มากด้วยความเลื่อมใสในภิกษุผู้เป็นเถระ ผู้บวชใหม่ หรือผู้ปานกลาง
5. ไม่ตั้งจิตติเตียน ไม่เพ่งโทษฟังธรรมต่อผู้แสดงธรรม
6. ไม่แสวงหาเขตบุญจากภายนอกศาสนา ให้ทานรักษาศีล เจริญภาวนา
7. กระทำสักการะก่อนในเขตบุญของศาสนานี้ สักการะบูชาผู้ที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ

หานิสูตร และ วิปัตติสัมภวสูตร

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่อุบาสก ๗ ประการเป็นไฉน คือ

  • อุบาสกไม่ขาดการเยี่ยมเยียนภิกษุ๑
  • อุบาสกไม่ละเลยการฟังธรรม๑
  • อุบาสกศึกษาในอธิศีล๑
  • อุบาสกมากด้วยความเลื่อมใสในภิกษุทั้งที่เป็นเถระทั้งเป็นผู้ใหม่ทั้งปานกลาง๑
  • อุบาสกไม่ตั้งจิตติเตียนไม่คอยเพ่งโทษฟังธรรม๑
  • อุบาสกไม่แสวงหาเขตบุญภายนอกศาสนานี้๑
  • อุบาสกกระทำสักการะก่อนในเขตบุญในศาสนานี้๑

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่อุบาสก ฯ

    • อุบาสกใดขาดการเยี่ยมเยียนภิกษุผู้อบรมตน ละเลยการฟัง
    • อริยธรรม ไม่ศึกษาในอธิศีล มีความไม่เลื่อมใสเจริญยิ่งๆขึ้นไป
    • ในภิกษุทั้งหลาย ตั้งจิตติเตียนปรารถนาฟังสัทธรรม
    • แสวงหาเขตบุญอื่นภายนอกศาสนานี้ และกระทำสักการะ
    • ก่อนในเขตบุญภายนอกศาสนานี้ อุบาสกนั้นซ่องเสพธรรม

อันเป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อม อันเราแสดงแล้ว ๗ ประการ นี้แล ย่อมเสื่อมจากสัทธรรม

อุบาสกใดไม่ขาดการเยี่ยมเยียนภิกษุผู้อบรมตน ไม่ละเลยการฟังอริยธรรม ศึกษาอยู่ในอธิศีล มีความเลื่อมใสเจ ริญยิ่งๆ ขึ้นไปในภิกษุทั้งหลาย ไม่ตั้งจิตติเตียนปรารถนาฟังสัทธรรม ไม่แสวงหาเขตบุญอื่นภายนอกศาสนานี้ และกระทำสักการะก่อนในเขตบุญในศาสนานี้ อุบาสกนั้นซ่องเสพธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อม อันเรา แสดงดีแล้ว ๗ ประการนี้แล ย่อมไม่เสื่อมจากสัทธรรม ฯ
พระไตรปิฎก ฉบับหลวง (ภาษาไทย) เล่มที่ ๒๓ ข้อที่ [๒๗]