การนอนอย่างมีสติ

ผู้ที่ทำจิตให้มีสติสัมปชัญญะในการนอนหลับเป็นผู้ที่ตื่นอยู่เสมอ ก่อนนอนตั้งสติทำสมาธิ น้อมจิตระลึกถึงพระพุทธเจ้า ระลึกถึงศีล ระลึกถึงความดีที่ตนเองทำในวันนี้ เจริญเมตตาภาวนา สวดมนต์เสร็จแล้วน้อมจิตเพื่อการนอน เจริญธรรมอันเป็นเครื่องตื่น

แบ่งเวลานอน นอนตะแคงขวาซ้อนเท้าเหลื่อมเท้าอย่างสีหะ รู้ประมาณในการบริโภค ย่อมนอนหลับอย่างเป็นสุข ตื่นเป็นสุข ไม่ฝันลามก เทวดาย่อมรักษา น้ำอสุจิย่อมไม่เคลื่อน เมื่อตื่นทำสติรู้กาย ย่อมสดชื่น ร่างกายได้รับการพักผ่อนไม่ง่วง ไม่ซึม ย่อมไม่อ่อนเพลียแม้จะใช้เวลานอนไม่มาก ต้องฝึกให้มีความชำนาญในการมีสติสัมปชัญญะในการนอน

เพิ่มเติมเนื้อหา
มุฏฐัสสติสูตร

โทษแห่งภิกษุผู้ลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะนอนหลับ ๕ ประการนี้ คือ

  • ย่อมหลับเป็นทุกข์ ๑
  • ย่อมตื่นเป็นทุกข์ ๑
  • ย่อมฝันลามก ๑
  • เทวดาย่อมไม่รักษา ๑
  • น้ำอสุจิย่อมเคลื่อน ๑

อานิสงส์แห่งภิกษุผู้มีสติตั้งมั่น มีสัมปชัญญะนอนหลับ ๕ ประการนี้ คือ

  • ย่อมหลับเป็นสุข ๑
  • ย่อมตื่น เป็นสุข ๑
  • ย่อมไม่ฝันลามก ๑
  • เทวดาย่อมรักษา ๑
  • น้ำอสุจิย่อมไม่เคลื่อน ๑