สากัจฉาธรรม-ต่างกันแค่ปฏิปทา

ปฏิปทา คือ กระบวนการปฎิบัติ คนละขั้นตอนกับการบรรลุ ไม่ว่าปฏิปทาแบบไหนก็ต้องมีศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา จะบรรลุได้สมาธิปัญญาต้องมี

"คนที่มีราคะโทสะโมหะกล้า คุณจะไปเดินทางที่ทำให้จิตเป็นสมาธิคุณจะลำบาก คุณต้องมาเดินทางที่เห็นความไม่เที่ยง ทางตรงนี้เรียกว่าทุกขาปฏิปทาเพราะมันลำบากถ้าเปรียบเทียบกับอะไร เทียบกับทางที่จะทำให้จิตเป็นสมาธิ แล้วพวกที่มีราคะโทสะโมหะเบาบาง(สุขาปฏิปทา) เขามาเดินทางที่จิตมีความสงบ มันดีกว่า เหมาะสมกว่าสำหรับเขา...ไม่ใช่ว่าอะไรดีกว่า เพียงแต่ว่าเราเป็นแบบไหนเราก็ใช้แบบนั้น"

 

ตอบคำถาม:จากคุณสุปาจรีย์ /คำถามทาง Website

คำถามโดยย่อ

1. การไม่ได้ฌาน ๑/๒/๓/๔ หมายถึงมรรคองค์สุดท้าย คือข้อสัมมาสมาธิ มิได้ทำให้เต็มบริบูรณ์ จะสามารถเข้าสู่วิมุติได้หรือไม่

2. ขอคำอธิบาย "สัมมาสมาธิอันเป็นอริยะ" (ได้อ่านพบในพระสูตรมหาจัตตารีสกสูตร พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับหลวง) เล่มที่ ๑๔ สุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ ๒๕๒) หมายถึงสมาธิของพระอริยะอย่างเดียว หรือ ครอบคลุมถึงการทำสมาธิของผู้ที่พยายามมุ่งมรรคผลนิพพานด้วย

3. ผู้ที่ไม่ได้สุขจากสมาธิ คือ ไม่ได้ฌาน๑ หรือ๒/๓/๔ หรือเป็นพวกทุกขาปฏิปทา สามารถใช้สัมมาสมาธิอันเป็นอริยะ (ในที่นี้ ตามที่เข้าใจ สัมมาสมาธิอันเป็นอริยะอาจหมายครอบคลุมถึงการพยายามทำจิตให้มีอารมณ์อันเดียว โดยมุ่งให้เห็นเกิด-ดับ เพื่อเข้าสู่มรรคผลนิพพาน) เข้าสู่วิมุติได้ใช่หรือไม่