ตอบคำถาม-การปล่อยวางกับการละทิ้งต่างกัน

ปล่อยวางกับการละทิ้ง ต่างกันที่ การละทิ้งคือ ลักษณะการไม่รับผิดชอบ, ส่วนการปล่อยวางคือ ลักษณะการรับผิดชอบ วางแล้วเบา วางแล้วไม่ยึดคือ งานที่ชอบ/ไม่ชอบก็สามารถทำได้

เหตุของการทิ้งก็จะต่างกัน เหตุของการละทิ้ง คือ เบื่อเซ็ง เบื่อสิ่งนี้แล้วก็ไปหาสิ่งอื่น เป็นเรื่องของกาม, ส่วนเหตุของการปล่อยวาง คือ การเห็นตามที่เป็นจริง=> แล้วก็จะเบื่อหน่าย=> แล้วก็จะปล่อยวางได้ วางแล้ว วางเลย ไม่ไปยึดสิ่งใหม่อีก

“ปหานะ:ละทิ้งสิ่งที่เป็นอกุศลธรรมทั้งหมด ทิ้งสิ่งที่เป็นตัณหา กิจที่ควรทำของตัณหา คือ การทิ้ง แล้วเราจะเข้าใจขันธ์ ๕ แล้วเราจะวางได้”

จุดประสงค์ของการให้ทาน คือ กำจัดความตระหนี่ ทานที่ผู้ให้มีศรัทธามาก อานิสงส์มาก และถ้าผู้รับปราศจาก ราคะ, โทสะ, โมหะ อานิสงส์มาก และการทำจิตอย่างไรถึงให้ มีผลต่ออานิสงส์ของทาน

ตอบคำถามจาก: คุณกสส./คำถามทาง
คำถามโดยย่อ

  1. การปล่อยวางกับการละทิ้ง โดยได้ยกตัวอย่างของคนข้างบ้านที่ถูกไล่ออกจากงานเพราะว่า เมาสุราอยู่เป็นอาจิณ จนกระทั่งถึงขนาดขโมยสุรา จากสโมสรในที่ทำงานไปดื่ม เงินบำเหน็จบำนานอะไรต่างๆ ก็ไม่ได้ ถูกไล่ออกจากงาน ก็เลยทิ้งครอบครัว ไปบวชอยู่ที่นครนายก ปล่อยภรรยาให้เลี้ยงลูกอยู่คนเดียว ลูกนั้นก็เรียนไม่จบถามว่า แบบนี้ เป็นการปล่อยวางหรือไม่
  2. ได้ถามถึงเรื่องของการให้ทาน การที่คาดหวังถึงสิ่งที่ได้ตอบแทนอันเป็นผลของการให้ว่าสิ่งนั้นมีหรือไม่ เพราะว่าในสมัยนี้ วัดต่างๆ บางทีมีการชักชวนให้มีการทำทาน โดยการสร้างพระที่เป็นพระพุทธรูปด้วยไม้ ด้วยศิลา ด้วยทองเหลือง ด้วยทองคำ ก็จะมีผลทำให้ไปเกิดเป็นพรหมบ้าง เป็นเทวดาบ้าง เป็นกษัตริย์บ้างต่างๆ ในเรื่องนี้พระพุทธเจ้า ตรัสไว้หรือไม่?