สากัจฉาธรรม-ปฏิบัติธรรมควรเบื่อหน่ายมิใช่เบื่อเซ็ง

<ul>
<li>ที่ต้องทำคือ ทำความเข้าใจในทุกข์ในขันธ์ห้า ถ้าเกิดความเบื่อเซ็งก็เพราะความอยาก เป็นกับดักของตัณหา เป็นผลจากมิจฉาสมาธิมิจฉาทิฐิ จะทำให้ไม่สนใจการงานจิตใจรุ่มร้อน แต่ถ้าเบื่อหน่าย นิพพิทาจะเป็นความหน่ายตัณหาในใจ เป็นผลจากสัมมาสมาธิ สัมมาทิฐิ จิตใจนุ่มนวล จึงต้องละความอยาก ละตัณหา โดยการเห็นว่าสิ่งไหนเป็นทุกข์อย่าเอามาเป็นของเรา ให้ดำรงอยู่ด้วยสติ “<strong>ถ้าเราทำใจกับสิ่งที่เรามีได้แล้ว เราก็ทำใจกับสิ่งที่เราไม่มีให้ได้ด้วย</strong>”</li>
<li>อาศัยทุกข์ให้เห็นธรรมะว่า ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่เราเข้าไปยึดถือแล้วจะหาโทษไม่ได้</li>
</ul>
ออกอากาศวันเสาร์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2557

<p align="left"><strong>ตอบคำถามจาก:</strong>คุณ B.P จาก New Zealand/คำถามทาง Website
คำถามโดยย่อ
จะทำอย่างไรจึงจะให้ หลุดพ้น จาก ความกลัว วิตก กังวล เพราะสามีป่วยมาก หมอบอกให้ทำใจ ดิฉันกลัวอนาคต ดิฉันตัวคนเดียวไม่มีญาติ ที่ N.Z.เลย</p>
<strong>ตอบคำถามจาก:</strong>คำถามทาง Website
คำถามโดยย่อ
ได้ศึกษาและปฏิบัติธรรมมาพอสมควร ตอนนี้รู้สึกว่าคนเราเกิดมาเพื่อ "ทำใจ" โดยต้องพยายามทำใจให้ว่างจากการปรุงแต่งเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นทั้งเรื่องที่ดีและเรื่องที่ไม่ดี ก็เลยเกิดความรู้สึกว่า ไม่ต้องทำอะไรกันหล่ะชาตินี้ แค่คอยดูว่า "ใจ" จะหลงไปปรุงแต่งในเรื่องใด ซึ่่งก็ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็ยังเพียรอยู่อย่างนั้น ตอนนี้รู้สึกเบื่อ มันเป็นเรื่องที่วนเวียน ซ้ำซาก รู้สึกเป็นภาระที่ต้องคอยดูใจตัวเองตลอด จะปล่อยใจโดยไม่คอยดูแลก็ไม่ได้ เดี๋ยวก็จะเกิดความเดือดร้อนจากการ "หลง" เชื่อสิ่งที่ปรุงแต่งอีก จะมีวิธีแก้อย่างไร